Gülümseyin Fotoğrafımı Çekiyorum

Küçük bir gemi yola çıkar, güneşe doğru yol alır.

Hayat, bir nehir üzerinde yüzen bir labirent gibidir; başka bir nehre bağlanan bir nehir,

her biri okyanusa varır ve okyanus, içinde başka bir labirenti gizler.

Küçük tekne bilmeden sürüklenir.

Nehrin ilk ucunda tehlike belirir.

Korku hissederiz; önümüzde bir uçurum vardır.

Tekneyi yana çevirmem gerektiğini düşünürüm.

Durmadan dua etmeye devam ederiz.

Bir Üstat, küçük gemiye binenleri uyarır:

“Su derin değil, fakat akıntı o kadar güçlüdür ki

daha derine inmeye çalışanların çoğu geri dönemez.”

İlk zorluğu aşmışızdır.

Uçurumdan denize güvenle inmişizdir.

Yol uzun ve belirsizdir.

Birçok kişi bu yolu denemiştir.

Birçoğu vazgeçmiştir.

Bazıları devam etmiş, güvenli bir yer bulup bir kayanın üzerine oturmuştur.

Kimi güneşin tekrar doğmasını beklemiştir.

Kimileri geride kalmış, kimileri düşüp gitmiştir.

Eğer her nehir bir diğerine karışıyor

ve bütün nehirler okyanusta buluşuyorsa,

nehir içindeyken insan nerede olduğunu

nasıl gerçekten anlayabilir ki okyanus bilinenin daha büyük bir denizin küçüğü olduğunu bilmezken?

Sular boyunca dağılmış varlıklar vardır:

kimi arayan, kimi yorgun,

kimi akıntıya karşı yüzmeye çalışan.

Ama bu boş bir çabadır;

akıntı her zaman aynı yere geri döner.

Milyarlarca varlığı taşıyan tek bir küçük tekne vardır.

O, bizim onu içerden dışarıya,

dışardan içeriye nasıl gördüğümüzdür.

Küçük gemimiz şimdilik akıntıya direnmektedir

ama onunla birlikte yol alması gerektiğini de bilir.

Yol boyunca mahsur kalmış dostlarını selamlar

ve katılmak isteyen herkesi davet eder.

İşte burada, çiftinin tek eşi olan küçük bir ayakkabı vardır.

Diğerinin nerede olduğunu bilmez,

ama onun var olduğunu bilmek zorundadır.

Bu cansız yolcu, bu harflerle hayata getirilir.

Artık onu görebildiğimize göre,

sonsuzca yaşayabilecektir

Her harf onu besler;

çünkü o yazılmıştır;

o canlıdır.

Tıpkı olmasını istediğim gibi:

Bizi başkalarından ayıran

ve aynı anda onlarla birleştiren küçük bir tekne.

Milyarlar onun içinde süzülür;

her küçük ayakkabı,

yalnızca dürüst olanların ve inananların

nehirden girerek ulaşabileceği o kapıyı arar.

Ve burada, güneşe doğru yola çıkan

küçük gemimiz demirlemiştir;

yeni yolcularını beklemektedir.

Bize doğru yolu göster; Nimet verdiklerinin yolunu. Gazabına uğrayanların ve sapkınların yolunu değil.

Fatiha 1:6-7

İşte bunlar, Allah'ın kendilerine nimetler verdiği peygamberlerden, Adem'in soyundan, Nuh ile birlikte gemide taşıdıklarımızdan, İbrahim ve İsrail (Ya'kub) 'in soyundan ve doğruya ulaştırdığımız ve seçkin kıldığımız kimselerdendir. Onlara, çok merhametli olan Allah'ın ayetleri okunduğunda ağlayarak secdeye kapanırlardı. Meryem, 19:58